Βρίσκομαι στον χώρο του ταξί περίπου 20 χρόνια, πιστεύω μάλιστα ότι είμαι απ’ τους λίγους που προσπαθούν να δουλέψουν αξιοπρεπώς τιμώντας των πελάτη κι όχι να προσπαθώ με κάθε τρόπο να ‘’τσιμπήσω’’ κάτι, εκμεταλλευόμενος την όποια άγνοια του.
Βέβαια το τεράστιο πρόβλημα στον εν λόγω κλάδο δεν είναι μόνο, οι κακοί επαγγελματίες και οι σχέση που έχουν με τον εκάστοτε πελάτη, μα και οι κλίκα που εκμεταλλεύεται τους ανθρώπους και κυρίως του νέους, που επιθυμούν να εισέλθουν στον χώρο. Μάλιστα στις περισσότερες των περιπτώσεων μιλάμε για νέα παιδιά, πτυχιούχος ανωτέρων και ανωτάτων σχολών που αγοράζουν ταξί, ούτος ώστε να εξασφαλίσουν μια θέση εργασίας, λόγω του τεράστιου ποσοστό ανεργίας το οποίο υπάρχει στην Ελλάδα.
Έτσι σε όλο αυτό το σκηνικό των αγοροπωλησιών, μπαίνει οι «γάγγραινα» που ονομάζετε μεσιτεία. Φυσικά οι μεσίτες δεν κάνουν ‘’παιχνίδι’’ μόνοι τους, συμμετοχή έχουν και οι μεγαλοϊδιοκτήτες, άνθρωποι δηλαδή που στην κατοχή τους βρίσκονται αρκετές άδειες ταξί – τις οποίες έχουν μεταβιβάσει σε συγγενικά πρόσωπα, καθώς δεν επιτρέπεται ένα άτομο να κατέχει πάνω από δύο άδειες Ε.Δ.Χ.
Οι κρατικές λοιπόν άδειες οι οποίες παρανόμως πωλούνται – και όχι μεταβιβάζονται όπως παρουσιάζουν τα παραστατικά- κατά καιρούς έφτασαν σε αστρονομικά ποσά, ξεπερνώντας ακόμη και τις 360.000 ευρώ. Τους τελευταίους μήνες όμως η προσφορά ξεπέρασε την ζήτηση, σε συνάρτηση με την πιστωτική αδράνεια των τραπεζών, την αισθητή πτώση του τζίρου στα ταξί, επόμενο ήταν να χαμηλώσουν πάρα πολύ οι τιμές. Αυτό δεν άρεσε στους κατόχους πολλών αδειών, επειδή αρκετοί εξ αυτών είτε τις προμηθεύτηκαν απ’ το κράτος σε παλαιότερα χρόνια ως δικαιούχοι, είτε τις αγόρασαν την προηγούμενη οικονομική κρίση (περίπου πριν 1,5-2 χρόνια) κι έτσι παρατηρούν πως με την πτωτική τάση, δεν θα έχουν το οικονομικό όφελος προηγούμενων ετών σε περίπτωση πώλησης κάποιας άδειας. Επίσης κατήφεια επικρατεί και στους «μεσίτες» ταξί, ανθρώπους πέρα ως πέρα παρανόμους, ανθρώπους που εισπράττουν ποσοστό από κάθε πώληση, μια πώληση που στα χαρτιά φαίνεται ως μεταβίβαση και εννοείτε ότι μια άδεια του Δημοσίου, δηλαδ!
ή Άδεια του Ελληνικού Κράτους κάνεις δεν μπορεί να την πουλήσει. Παρά ταύτα όχι μόνο πουλάνε οι «μεσίτες» αλλά δεν δίνουν ούτε απόδειξη για τις υποτιθέμενες υπηρεσίες τους. ‘Άλλωστε όπως προανέφερα, αδυνατούν να δώσουν απόδειξη για τον ευνόητο λόγο ότι είναι παράνομοι, ουδείς δικαιούται να πουλάει άδειας Δ.Χ πόσο δε να εισπράττει και μεσιτική αμοιβή.
Μέσα σε αυτόν λοιπόν των κυκεώνα της αποκαλούμενης «οικονομικής κρίσης» οι προαναφερόμενες ομάδες (παράνομοι μεσίτες και κάτοχοι μεγάλου αριθμού αδειών ταξί) προσπαθούν τεχνηέντως να ανεβάσουν τις τιμές. Ειδικότερα οι «μεσίτες» βλέπουν τα κέρδη τους να μειώνονται αισθητά, επειδή όσο πέφτουν οι τιμές τόσο μεταβάλετε προς τα κάτω η μεσιτική αμοιβή. Ο στόχος τους λοιπόν είναι να πείσουν τους υποψηφίους αγοραστές να χρυσοπληρώσουν μια κρατική άδεια.
Όμως, εδώ και μερικούς μήνες κάποιοι έχουν ξυπνήσει, καταφέρνουν να έρθουν σε επαφή με κατόχους ταξί χωρίς διαμεσολάβηση, πολλοί εκ των κατόχων, δεν είναι ούτε κερδοσκόποι ούτε εκμεταλλευτές και πωλούν σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές. Έτσι έχει κηρυχτεί ένας άτυπος πόλεμος στις τάξεις των ταξί. Από την μια εκείνοι που θέλουν, να συνταξιοδοτηθούν ή να αλλάξουν επάγγελμα, και πωλούν σε λογικές τιμές (οι περισσότεροι δυστυχώς τις έχουν αγοράσει, δηλαδή και αυτοί κατά κάποιον τρόπο συμμετείχαν στην παράνομη πώληση αλλά προκειμένου να μη βγουν χαμένοι, λογικό είναι να πωλούν ώστε να φύγουν από το επάγγελμα).
Πρόσφατα, πριν από περίπου δυο βδομάδες, ένας συγγενής μου που επιθυμούσε να πάρει μια άδεια στην κατοχή του, μίλησε με τρεις ιδιοκτήτες. Οι δυο εκ των οποίων έδωσαν τιμές περίπου στις 155.000 ευρώ –για ολόκληρη άδεια, ο τρίτος είχε ‘’δασκαλευτεί’’ μάλλον από παράνομο μεσίτη και του είπε πως:
«Εγώ πουλάω 270.000 και αν σου αρέσει».
Τέλος ο ίδιος άνθρωπος επισκέφθηκε ένα «μεσιτικό» γραφείο από τα αρκετά που υπάρχουν στην πόλη μας, παριστάνοντας μάλιστα τον πωλητή, για να μπορέσει να καταλάβει τι γίνετε με το θέμα των τιμών. Ο «μεσίτης» του απάντησε:
« Μη διαδίδετε στις πιάτσες ότι πουλάτε φτηνά ρε, θα καταστραφούμε όλοι μας, αν μάθουν ότι οι τιμές είναι τόσο κάτω θα γλυκαθούν και θα σας τις πάρουν ακόμη φθηνότερα….Να λέτε μεγάλα ποσά ώστε όσο και να πέσετε από την αρχική τιμή που είπατε να είμαστε όλοι κερδισμένοι»
Για να είναι λοιπόν όλοι κερδισμένοι, αυτό είναι το ζητούμενο. Κανείς από τους συγκεκριμένους δεν πρόκειται να αναφέρει φυσικά ότι:
Α) Το επάγγελμα του ταξί θα ‘’ανοίξει’’, όχι δεν θα βγάζει όποιος θέλει μια άδεια σε καμιά περίπτωση, άλλωστε τότε θα γεμίζαμε ταξί. Όμως, θα δημιουργηθούν εταιρίες, εταιρίες στις οποίες θα χορηγηθούν σίγουρα λίγες άδειες ανάλογα με τις υπηρεσίες που θα προσφέρουν.
Β) Θα χορηγηθούν άδειες ταξί για οχήματα 5 έως 9 ατόμων.
Γ) Θα δημιουργηθούν εταιρίες που θα παρέχουν υπηρεσίες «Λιμουζίνας», πολυτελή αυτοκίνητα δηλαδή, χωρίς ταξίμετρα χωρίς δικαίωμα να κάνουν «πιάτσα» με ελεύθερες χρεώσεις, όπως σε όλες τις χώρες του κόσμου.
Δ) Θα επιτραπεί στις εταιρίες ενοικιάσεων αυτοκινήτων να παρέχουν οχήματα με οδηγό, όπως γίνετε σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση κι όχι μόνο.
Όπως αντιλαμβάνεστε, με τις αλλαγές που θα συμβούν λίαν σύντομος, η δουλεία των ταξί θα μειωθεί κι άλλο, φυσικά θα μειωθεί και η αξία της άδειας. Βέβαια από αυτό το σκηνικό έχουν να χάσουν μόνο όσοι ακούν τις «συμβουλές» των κερδοσκόπων, γιατί περιμένοντας να πουλήσουν ακριβά θα βρεθούν προ εκπλήξεως. Επίσης είναι τεράστιο σφάλμα και από πλευράς αγοραστών να υποκύπτουν στους ψυχολογικούς εκβιασμούς, γιατί αγοράζοντας ακριβά μόνον χαμένοι θα βγουν.
Οι πραγματικές αξίες των αδειών ταξί είναι μηδαμινές, γιατί είναι κρατικές και δεν ανήκουν κατ’ ουσία σε κανέναν, αλλά ακόμη και στο παράνομο εμπόριο αυτών, οι πραγματική τους αξία σίγουρα δεν αντικατοπτρίζετε στο ποσό που ζητούν ορισμένοι ,αν κρίνουμε ειδικά το καθαρό κέρδος το οποίο είναι πολύ μικρό σε σχέση με την τιμή της άδειας. Όσοι λοιπόν αποφασίσετε να μπείτε στον κλάδο, κινηθείτε χωρίς μεσάζοντες, μην πιστεύετε τον πάσα ένα, πραγματοποιείστε έρευνα, μιλήστε με οδηγούς ταξί, βρείτε ιδιοκτήτες και να είστε σίγουροι πως υπάρχουν και σοβαροί επαγγελματίες, οι οποίοι δεν πωλούν ακριβά, σε σχέση πάντοτε με τα πόσα που διαπραγματεύονται οι ‘’σκοτεινοί κύκλοι‘’ της λεγόμενης κλίκας.
Ένας επαγγελματίας του χώρου."
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
Share on Facebook
